Zoeken

Let go to move ahead

Het ging in tegen mijn verstand en zelfs tegen mijn gevoel.

Het maakte veel in me los. Verdriet, pijn en machteloosheid.

En toch nam ik de keuze ...



Heb je dat ook wel eens meegemaakt?

Dat je een keuze moest maken, terwijl het pijn deed.

Dat je iets los moest laten en je niet wist wat er voor in de plek zou komen.


Ruim tweeënhalf jaar geleden stond ik op zo'n punt.

In figuurlijke zin vergelijkbaar met de positie op de foto. Onder een stromende waterval en vóór een donkere tunnel. Geen idee waar je daarna uit zou komen.

Omhoog geklommen, eerst met veel enthousiasme en energie.

Later met vallen en opstaan en door mijn astma soms letterlijk ademloos.

Het werken als kinderfysiotherapeut was een strijd geworden. Iets waar ik altijd zoveel plezier en voldoening uithaalde. Kinderen weer te zien stralen met een steuntje in de rug.

Ik kon niet meer.. !! Hoe hard ik ook bleef proberen.


Het was tijd om te kiezen.

Ik koos voor mijn gezondheid en voor mijn gezin.

Het doet pijn als je niet de moeder kunt zijn die je wil zijn, als je zo weinig adem en energie hebt. Het opbouwen van werk zorgde steeds voor een terugval.

Kiezen betekende ook loslaten.

Ik stopte met werken met kinderen. Niet alleen mijn baan opgezegd, maar daardoor ook mijn vak. Mijn toekomstplannen liet ik gaan.

Een moeilijk moment als je niet weet wat er na de donkere tunnel komt.

Wat ga ik dan doen? Hoe gaat het financieel? Wat als ik toch niet opknap?

Toch voelde ik me zeker over de keuze. Tegen mijn verstand en gevoel in, durfde ik te vertrouwen op dat dit voor mij het beste was. Ik wilde zelf weer de regie.

Daarvoor moest ik eerst mijn controle over de toekomst los laten.


En ik kan je zeggen, als je iets los moet laten besef je pas hoe waardevol het is.

Met een enorme rust kwamen ook veel tranen.

Tranen van waardering voor wie me zo gesteund hebben. Voor de sterke band met degene die me liet opbloeien en waar ik zoveel van leerde.

Van liefde voor alle opgewekte en soms uitdagende kinderen die ik mocht begeleiden.

Voor het waardevolle vak van kinderfysiotherapie waar ik aan wilde bijdragen.


Loslaten kost tijd.

Mijn keuze heb ik bewust op een persoonlijke manier gedeeld in een open brief.

Het voelde eerlijker om mijn werkgevers ook mee te nemen in mijn hoofd en hart.

Ik kijk terug op een heel waardevol en emotioneel moment van verbinding.

Een tijdje heb ik nog andere taken opgepakt in de praktijk en toen kwam er een andere baan op mijn pad.

Dus, JA! Na die tunnel kwam ik aan de andere kant van de berg.

Er ging een nieuwe wereld voor me open. Met nieuwe uitdagingen en frisse energie.

Ik kreeg weer grip op mijn gezondheid.


Het liep daarna ook heel anders dan ik toen had verwacht.

Want sterke banden blijven bestaan. Ondanks dat je niet meer dagelijks samenwerkt.

Want je kunt op heel veel andere manieren van waarde zijn voor je vak. Zelfs als je niet meer de dingen doet die je in je opleiding hebt geleerd.

Want moeilijke keuzes maken zorgt voor meer ruimte en mogelijkheden.

Die hoop wil ik je meegeven als jij nu voor zo'n lastige keuze staat.

Blijf je doorploeteren? Of durf je los te laten?



Ik heb gemerkt dat verschillende keuzes in mijn leven heel cruciaal zijn geweest.

Juist door keuzes te maken en niet verder uit te stellen veranderde er veel.

Want dat knagende gevoel kennen we allemaal...

En toch vraagt het moed om er iets mee te doen. Gek hè, dat het soms zo moeilijk is?!


Komende tijd wil ik een aantal persoonlijke keuzes delen.

Ik neem je mee in de 'waarom' en 'hoe' van deze keuzes.

Daarmee hoop ik je te inspireren om bepaalde dilemma's niet langer uit de weg te gaan.

Een kijkje in mijn hoofd en hart is natuurlijk heel persoonlijk en daarom ook best spannend.

Toch denk ik, dat jij daar ook iets aan hebt. Dat is het me zeker waard!



Ik waardeer het heel erg als je wil reageren op mijn verhaal.

Wat doet het met je?

Of voor welke keuze sta jij?


#durftekiezen #wewonder #loslaten #loopbaan #gezondheid


151 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven